- Wstęp
- Rozdział I: Moja rodzina i moje miasto
- Rozdział II: Deportacja
- Rozdział III: Amnestia
- Rozdział IV: Podróż do Kazachstanu
- Rozdział V: Pobyt w Dżambule
- Rozdział VI: W Iranie
- Epilog
Wstęp
O źródłach i powstaniu wspomnień

Od 1936 roku do wybuchu wojny mieszkałem wraz z rodziną w Wołkowysku, powiatowym mieście w woj. białostockim. 19 września 1939 roku Wołkowysk znalazł się pod okupacją sowiecką. 10 lutego 1940 roku moja rodzina została wywieziona przez władze sowieckie do obwodu archangielskiego, w okolice Morza Białego. Wspomnienia w pierwszej wersji napisałem w roku 2015. Niniejsze drugie wydanie Wspomnień, nieco rozszerzone i poprawione, zostało zredagowane w latach 2019-2021.
Zamieszczone przeze mnie dane statystyczne oraz inne informacje dotyczące deportacji pochodzą w znacznej części z tomu XIV serii Indeks Represjonowanych wydawnictwa Instytutu Pamięci Narodowej pod redakcją Ewy Rybarskiej pt. Deportowani w obwodzie archangielskim, część 1. Alfabetyczny wykaz 9320 obywateli polskich wywiezionych w roku 1940 z obwodu białostockiego. W wykazie tym znajduje się 85 nazwisk osób wywiezionych do osady Szomboziero, to jest do miejsca naszej deportacji, w tym na stronie 103 zamieszczono dane dotyczące członków mojej rodziny. W wykazie są również informacje dotyczące kilku osób aresztowanych w miejscu naszej zsyłki jak również skazanych przez sąd za działalność przeciwko władzy sowieckiej. Korzystałem również z opracowania Instytutu Pamięci Narodowej pt. Deportacje obywateli polskich z Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi w 1940 roku.
Walerian Wysocki, który był wywieziony przez władze sowieckie 10 lutego 1940 roku transportem z Wołkowyska do osady Szomboziero i był naszym towarzyszem na zesłaniu, opisał swoje przeżycia w wydanej w formie skryptowej retrospekcji pt. Wspomnienia z lat 1940–1944. W tajdze i na stepach. Pisząc moje Wspomnienia miałem możliwość porównać to co zapamiętałem, z tym, co napisał Walerian Wysocki.